Sunday, July 8, 2012

Karanasan sa bus, nung bata pa ako.. :)

Isang araw ng hwebes, maganda ang araw, maaga ako nagising para gumayak papunta ng trabaho kasi sa MACSAT Main Campus ako magrereport. May dumaang mini bus, pinalampas ko (ang bagal kasi, parang pagong! haha..) Binusinahan ako ng UV Express, pero dahil nagte-text ako, di ko siya pinara. (Sayang!) Next sa si Opti-Bus Prime aka Victory Liner, gwapong-gwapo ang andar! Pinara ko at sumakay ako siyempre!

Pagdating ng mga bandang Brgy. Uacon, may sumakay na girl, mag 20 yrs old siguro, may kasama siyang batang lalaki na mga 4 yrs old at batang babae na 8 yrs old. Sa dalawahan na upuan sila umupo, katapat ng inuupuan ko na tatluhan. Ayon, tapos na. :D :D

Nang nasa bandang Masinloc na kami, umuubo yung batang lalaki, tinignan ko, parang wala lang. Maya-maya narinig ko, nagsusuka na pala sa hilo yung bata, tsk! Pawis na pawis, at hirap sa paghinga! Ako naman, tumabi ako sa may bintana at sumandal. Kasi may flashback!

Maikwento ko lang, nung bata pa ako, Madalas kasi kami bumiyahe ng Manila noon, commute lang kami. Minsan bumabagyo, minsan madaling araw ang alis, minsan kelangan mag-transfer ng bus kasi sira ang tulay, kelangan pa tumawid sa tulay na kawayan! (Yay! naalala ko tuloy yung takot ko sa pagtawid!) Di ko din malilinutan yung daanan na puro lahar, mga dike na ginagawa tsaka mga Bus Foods (free delivery pa) Hopia, Mani, PopCorn, Tupig, Balot, Penoy, Pugo, Chicharon, hehe.. (nagutom tuloy ako)

Suki ako ng Victory Liner na isa sa mga bata na nagsusuka sa biyahe dahil sa hilo. Haha, grabe ang hirap magsuka, lalo na kung halos wala ka na maisuka. Kainis kasi! Sayang pa mga kinain ko. tsk! Haha! Andun yung feeling na ang hirap huminga, basa ng pawis kahit aircon yung bus. Feeling ko mamamatay na ako, di na ako aabot ng Manila. Haha.

Pero dahil nga sa kinalakihan ko na ang biyahe, nasanay na din ako, until hindi na ako nahihilo sa biyahe, kahit di na ako uminom ng Biya-Hilo Bonamine! Pero hindi yan ang talagang point ng blog ko ngayon, yung next paragraph!

Ayun, just want to share na ayaw ko iparanas ang nakakamatay kong karanasan sa magiging anak ko. Yun lang talaga ang laman ng blog ko, pinahaba ko lang. Haha.. :D

Thursday, May 24, 2012

"Bakit ba wala akong material na pangarap?"


Asar! Paano ba mangarap? Yung para sa akin talaga.

Pangarap ko ang isang magandang bahay, ako mag-dedesenyo at sisiguruhin ko na maganda ang pagkakabuo. Pero ang pangarap na yun? Para sa magiging family ko. Hindi sa akin. Simpleng bahay nga lang ang gusto ko eh. Pwede na yung katulad ng mga bahay sa Batanes, kahit mukhang bato, nakatira naman yung pusa ko. :)

Pangarap ko ng kotse, pero ginaya ko lang yung pangarap na yan sa girlfriend ko dati. Ginaya ko ba yun talaga or pangarap ko yun para sa kanya? Di ko alam, gulo kasi ng isip ko. Buhol-buhol kasi utak ng tao, bakit kaya ganun? Tapos pansin ko lang, kulay pink yung brain sa Plants vs Zombies.. bakit kaya naligaw ang topic nito? ay ewan.. <Enter>

Isa sa talagang pangarap ko na matagal ko na din naisip eh dito ko na lang isi-share, yung bang bago ko pakasalan ang girlfriend ko eh ipaparanas ko sa kanya ang mga di pa nya naranasan na celebration sa buhay nya. Sample, kunwari nung 18th birthday nya, wala siyang debut, eh di bibigyan ko muna siya nun, as in yung pang-18th birthday talaga. May Rigodon de Honor pa! Eh basta, mga ganung idea ba.. :p Kaso hindi na naman para sa akin ang pangarap na yan, hehe.

Ano pa ba pangarap ko? wala talaga ako maisip. Puro kasi para sa ibang tao ang pinapangarap ko, tsk! Kung sabagay, ok daw na ganito ako. Kasi kuntento ako kung ano ang meron, pinagpapasalamat ko na yun sa Diyos. Di mahalaga ang materyal na bagay para sa akin, kelangan ko man sila, para din sa iba. Simple lang kasi ako. Minsan nga pati mali ng iba inaaako ko na, dahil pangarap ko na matupad nila mga nais nila. Yun nga lang ako pa napapahamak sa masamang itensyon nila. Hahaha..

Uy! ang galing. Pansin ko lang, pahaba ng pahaba mga talata ng blog ko. Hehe..
Hopefully, nag-enjoy ka sa pagbabasa at welcome sa first blog entry ko. Hehe..
Hope to see you again sa mga susunod pa na blog ko. ;)